KOCUDZA -- THEATRUM VITAE ET MORTIS

Pieśń ludowa komentuje życie skupiając się na jego węzłowych punktach: narodzinach, śmierci, żałobie; wyraża najgłębsze uczucia: miłość, osierocenie, ból; poucza i wskazuje drogę. Wszystko to w sposób prosty i dobitny, choć często symboliczny -- przy użyciu figur, przykładów, przypowieści. Są to najczęściej pieśni epickie, opowiadające historie, które wprowadzone są w obszar mitu -- nie to, że wydarzyły się kiedyś, lecz wydarzają się ciągle.

Sprawy ostateczne, dobro i zło mają tu swoich aktorów, scenerię, narrację i dramatyczne przełomy. To teatr życia i śmierci.

Kocudza to wieś niedaleko Biłgoraja, w lubelskim. Zachowała się tam nie tylko swoista gwara, lecz także bogata kultura pieśni, niestety w dzisiejszym młodym pokoleniu z rzadka tylko kultywowana. Beata Oleszek śpiewała pieśni "od zawsze"; nauczyła się ich od swojej Mamy i "Pań", czyli starych mieszkanek wsi pamiętających początki wieku XX.

Użyte instrumenty tradycyjne, na których gra Maciej Kazinski, to suka kocudzka (zrekonstruowany historyczny instrument z tego regionu), fidel, liry korbowe i fisharmonia.
Dzisiaj występuje z Jackiem Hałasem - wędrownym bardem.

KOCUDZA -- THEATRUM VITAE ET MORTIS -- THEATRE OF LIFE AND DEATH

Popular song accompanies and comments life focusing on its crucial points: birth, death, mourning; expresses most profound feelings: love, pain, orphanhood; admonish and shows the way. All this in a straightforward and direct manner; yet symbolic sometimes: using figures, parables, examples. These are mostly epic songs, telling stories which are drawn in a space of myth  -- it is not that they once happened, they keep happening.

Here ultimate existential questions, good and evil introduce their actors, scenery, narration and dramatic plots. This is a theatre of life and death.

Kocudza is a village near Biłgoraj, in the region of Lublin. Not only a particular dialect has been preserved there - but also a rich song-culture, unfortunately not so much cultivated among the young generation. Beata Oleszek has been singing these songs "since ever"; she learned them from her mother and the "Panie" -- Ladies, being old inhabitants of the village, remembering the beginning of the 20th century.

The program me was devised by Maciej Kaziński, who usually accompanies Beata on the suka (reconstructed instrument, indigenous to that region), hurdy-gurdy and harmonium. Today she performs with Jacek Hałas -a  wandering bard.